Sonnet 139

Als anderen slapen, bezwanger ik de stilte en eenzaamheid

rusteloos zwerven gedachten in excentrieke verstarring

moeiteloos verglijden opgewekte minuten in ongehoorzaamheid

de wereld buitengesloten in een ondoordringbare vriendenkring

ik droom over een prachtige wereld van verdraagzaamheid

ik bevaar in een snek zeeën van bevlogenheid als een viking

ik ben niet standvastig, maar geloof nu voor het eerst in mijn duurzaamheid

ik heb mijn niche gevonden, alsof de aarde me in haar warme kern opving

synoniemen huppelen over de bladzijden als parende konijnen

tegenstellingen en antoniemen beheersen mijn verbazing

pleonasmen houden water vast als zongedroogde woestijncactussen

ik reageer stekelig als ik verdwijn uit de mist van mijn scheppingsvermogen

in het echte leven ben ik onlosmakelijk verbonden aan de verdwazing

als stoutmoedige jagende toeristen aan het wild van safaribussen

Sonnet 139

Als anderen slapen, bezwanger ik de stilte en eenzaamheid

rusteloos zwerven gedachten in excentrieke verstarring

moeiteloos verglijden opgewekte minuten in ongehoorzaamheid

de wereld buitengesloten in een ondoordringbare vriendenkring

ik droom over een prachtige wereld van verdraagzaamheid

ik bevaar in een snek zeeën van bevlogenheid als een viking

ik ben niet standvastig, maar geloof nu voor het eerst in mijn duurzaamheid

ik heb mijn niche gevonden, alsof de aarde me in haar warme kern opving

synoniemen huppelen over de bladzijden als parende konijnen

tegenstellingen en antoniemen beheersen mijn verbazing

pleonasmen houden water vast als zongedroogde woestijncactussen

ik reageer stekelig als ik verdwijn uit de mist van mijn scheppingsvermogen

in het echte leven ben ik onlosmakelijk verbonden aan de verdwazing

als stoutmoedige jagende toeristen aan het wild van safaribussen

Sonnet 138

De wereld draait door in mijn eigen transparant en ondoorgrondelijk universum

ik leef uitsluitend in mijn eigen geest, en mijn eigen fantastisch bestaan

ik surf op golven van inspiratie en creativiteit, de levensenergie als afrodisiacum

ik verlaat minder en minder mijn eigen wereld voor het profane roversbestaan

ik ben perfect gelukkig,verlost van ellende, volkomen onthecht in mijn kenniscentrum

leven doe ik alsmaar minder in de realiteit, als kluizenaar van de irreële orkaan

die me wegblaast naar alle uithoeken van de wereld zonder nood voor een visum

een trip van schoonheid, perfectie van een onbenaderbare onaardse buitenbaan

ik verlies de voeling met anderen, steeds minder bereid tot compromissen

als je eenmaal de schittering van de sterren hebt aanvoeld

valt het je zwaar je te laten neerhalen uit je zonnereis

ik zou me vrij voelen in de zwaarste gevangenissen

leven zonder het juk van de wereldse partijdigheid, door een spraakwaterval gekoeld

eindelijk geef ik niet meer om banale achterklap, door me te wagen op glad ijs

Sonnet 138

De wereld draait door in mijn eigen transparant en ondoorgrondelijk universum

ik leef uitsluitend in mijn eigen geest, en mijn eigen fantastisch bestaan

ik surf op golven van inspiratie en creativiteit, de levensenergie als afrodisiacum

ik verlaat minder en minder mijn eigen wereld voor het profane roversbestaan

ik ben perfect gelukkig,verlost van ellende, volkomen onthecht in mijn kenniscentrum

leven doe ik alsmaar minder in de realiteit, als kluizenaar van de irreële orkaan

die me wegblaast naar alle uithoeken van de wereld zonder nood voor een visum

een trip van schoonheid, perfectie van een onbenaderbare onaardse buitenbaan

ik verlies de voeling met anderen, steeds minder bereid tot compromissen

als je eenmaal de schittering van de sterren hebt aanvoeld

valt het je zwaar je te laten neerhalen uit je zonnereis

ik zou me vrij voelen in de zwaarste gevangenissen

leven zonder het juk van de wereldse partijdigheid, door een spraakwaterval gekoeld

eindelijk geef ik niet meer om banale achterklap, door me te wagen op glad ijs