zondag 5 januari 2014

Amerika


Buitensporig karakter,
ondeugd,
ondergronds verlangen
naar hemelse genoegte

Ik benader je met een penseel
klaar om de kleinste oneffenheid bij te werken
voor mij ben je perfect
ik straal
ik verlicht mijn hubris

Zachte dromen van Zuid-Amerika
de vlucht vooruit
ik bevoel je kaart
met prachtige namen
Sucre, Aconcuaga

Maternaal, eeuwig
De berglucht ijlt mijn hersenen in
sneeuwblindheid verovert mijn zintuigen
ik zie me al in lama-wol, spuwend als een schaapkameel
ccara of chaku

Koud als een eenzame nacht
onherbergzaam als een vrouw met siliconen boezem
hartelijk als een prostituee in haar nadagen
besluiteloos hart, volg je verlangen
de grootsheid van mijn verbeelding
de verbeelding van mijn grootsheid














dinsdag 31 december 2013

Het wilde hart

Het hart maakt bokkensprongen
wild van nature
ontembaar
onstuitbaar in zijn dadendrang
ik smelt weg voor je zachtheid
je wispelturige pennenvrucht

Vreemd je niet te kennen, enkel maar van foto
maar ervaren ben ik met je hart
tijd om elkaar te ontmoeten
zaterdag wordt onze dag

Heb je dan concurrentie
buiten kijf sta je dan
onherroepelijk
te bibberen
in je winterse beren- of schapenvel

ik vermoed een vulkaan van gevoelens achter je stem
ik betover mijn geest met dromen
ik verjaag de amethist
ik vernetel de zonsopgang
ik ben verslagen, ik loop gevangen
in een net van zachte woorden

De wereld is soms zo'n mooie plek
zonde hem ooit te moeten verlaten

Vergeten mijn eenzame hart
althans voor een dag

Loopt het onmiskenbaar niet goed af
ach, doemdenkerige malloot

"Verliefdheid is geen liefde. Wanneer je geen desillusies te overwinnen krijgt, reik je nooit boven de regionen van de verliefdheid uit."

Piet Van Aken






































vrijdag 20 december 2013

Maud

Nietszeggendheid
taalarmoede
onvermogen tot schoonheid
ik wil je evenaren
maar schiets ruimschoots te kort

ik schiet met losse flodders
ik geef toe
ik ben niet van haar klasse
ik bereik niet het verhoopte

je meten aan een ster
lastig, lastig

toch tenminste in poëzieland
Maud Vanhauwaert
mijn idool