vrijdag 18 november 2011

Vanhauwaert boogie

Vandaag las de krant mij in gedachten
jaloersheid welde op in mijn vlammende hoop
betere dichters worden elke dag geboren
kuiltjes als nietjes in de wang, mooie vondst

Spitsvondigheid is niet mijn dada, literaire
vingervlugheid werkt vaak vermoeiend
het bewijzen van mijn intelligentie
moest plaatsmaken voor dwangmatige eenvoud

Toch ga ik hem kopen haar bundel
en er naast zitten met een rode pen
flitsen van genialiteit opslorpen
als ware het hemelse manna

donderdag 17 november 2011

Halve dag

Gisteren te diep in het glas gekeken,
gevolgd door een ultrakorte alcoholische
dromennacht.  Onherroepelijk klonk het alarm,
mijn vermoeide geest verleidend tot een diepe oei.

Toch op het werk geraakt, na een verfrissende douche,
maar voelde mij nooit echt helemaal in mijn sas.
Ik zweette de alcohol en de overmoed van de vorige dag
in peentjes zweet die krinkelden langs mijn ruggengraat.

Toch maar een excuus bedacht voor een halve werkdag,
mijn leugenachtigheid klonk nog nooit zo hol en doorzichtig.
Toch maar blij met mijn beslissing want achteraf
sliep ik de welverdiende siësta van de verloren onschuld.

Het meterschap

Ik heb 2 meters in mijn leven, Geneviève en Britt
ze zijn helaas niet meer van het grootmoederachtige soort,
en ze geven mij geen koekjes of snoepjes bij een goed rapport
maar toch overladen ze mij met goede raad en tips

Toch was ik wat zenuwachtig bij hun komst
naar mijn anders vertrouwd klaslokaal
zo waren enkele grappen ingestudeerd, gelukkig
was mijn lespubliek als vanouds enthousiast

Toch was ik nerveus naar hun finale verdict,
hun oordeel beschouwend als mijn assisenvonnis
en mijn ticket voor een verlengd verblijf in
de vakantieoase die open school vooral in juli toch is

Ik was hen heel dankbaar voor de zachte woorden
en hun goed advies.  Ik was zo opgelucht blij dat ik er
even aan dacht hen te kussen, maar realiseerde mij gelukkig
tijdig dat dit zou vallen onder ongewenste intimiteiten.

zondag 13 november 2011

Het bal van de burgemeester

Gisteren uitgeweest op het bal van de burgemeester,
waar Bal Modern ten dans uitnodigde.
Veel middeloude jongeren, dertigers die hun oude
knoken en spieren nog eens lieten rollen.

Veel groepjes van meisjes en jongens
met opzichtige versierderij en dansplezier.
Losgeslagen en losgelaten meisjes en jongens
die hun tweede jeugd beleefden op oude tonen.

Daarna beland in de Hyppothalamus, waar het
rookverbod vrolijk met de voeten wordt getreden.
Waar senioren zich gedragen als jongeren
en elke nacht hun tragikomische dans opvoeren.

donderdag 10 november 2011

De Ronde van Vlaanderen

De kogel is door de kerk,
de Ronde verhuist van Meerbeke naar Oudenaarde.
Muur en Bosberg worden als laatste kuitenbijters
vervangen door Patersberg en Oude Kwaremont.

Nu zullen we de renners niet meer zien sterven
op de laatste steile stukken van de Muur
voor ze de vlucht nemen naar de
hoger gelegen mythische Kapelmuur.

Ach, hoewel er ook iets te zeggen is over traditie,
is het goed dat de verlammende voorspelbaarheid
wordt doorbroken.  We zijn nu klaar voor
vernieuwing, voor een nieuw einde van een klassieker.

Volgend jaar zullen we het zien, of de ingrepen
van Vandenhoute de test doorstaan.  Misschien
wordt het wel beter, daar in de Vlaamse
Ardennen.  Dan spreken we over een geslaagde stunt.

woensdag 9 november 2011

Eline

Ik ging op bezoek bij Marijke,
op bezoek bij haar nieuwe baby
en had schrik voor een verfrommeld gezicht,
en een uitgeputte nieuwe mama.

Maar ik werd verrast door een godenkind,
mooi als enkel familie kan zijn.  De kamer
oplichtend in een stille slaap met gelukzalige
glimlach, de trots van haar fiere ouders.

Vertederend als een reuzengrote teddybeer,
een kind met een stralende toekomst.
Duizend zonnen mogen haar begeleiden
op haar verre tocht richting maturiteit.

vrijdag 4 november 2011

Wachten

Soms verdoe ik mijn tijd met wachten, wachten
op personen, wachten op een bepaald uur.
Dan worden seconden minuten, en lijkt een
kwartier een kleine eeuwigheid lang te duren.

Dan denk ik na over de relativiteit van de tijd,
over het explosieve snellen van tiktak minuten
en het kruipen van fluisterende seconden
al naargelang het te verwachten plezier.

Als ik sta te verkommeren in de dagelijkse
file, verglijden de minuten volgens de nog
uit te voeren arbeid en mijn immer
aanwezige woekerende zenuwachtigheid.

Toch moet ik ook beseffen dat mijn ervaring
ongerijmd is, en tijd altijd voortschrijdt volgens
haar vaste stramien, althans zo zou het moeten,
als mijn horloge niet was blijven stilstaan op acht uur.