Sonnet 4

Ik vraag me toch dikwijls af

hoe het toch mogelijk is

was ik dan vroeger niet zo laf

om  verscholen in het lis

of tussen pot, pint en saf

een vriendinnetje aan de dis

te krijgen die meermaals het kaf

van het koren scheidt al gis

ik dat mijn grotere gewicht

niet in mijn voordeel pleit

is het de lengte niet die ik ontbeer

en weeg ik intellectueel niet te licht

dat je niet meer dan een handvol vrijt

ligt volledig aan de manier waarop ik begeer

Sonnet 3

Opstaan doe ik dan en weer en pas

bij het voelen van een zachte tik

nadat mijn kat me de levieten las

maar even nadien krijg ik een lik

ik schenk me bovendien een volle tas

koffie en verbijt een opkomende hik

ik bezweer mijn maag en benevelend gas

op het toilet maak ik tot nader order geen kik

’s Ochtends wandel ik door de kou met korte broek

om uiteindelijk te landen met een dunne krant

met besluiteloze faits-divers en diverse moorden

voor ik besluit weg te happen in een chocoladekoek

steek ik nog even bijna de zetel in hevige brand

om overmorgen te lezen dat we in de gazet hoorden

Sonnet voor den duvel

Ik heb reeds enige tijd een gescalpeerde kat,

die ik enigszins toepasselijk den duvel noem,

en die elke keer als ze op me wacht op de mat

voor de deur meer plekken vertoont, als roem

vrees ik nu versleten te worden voor kattenrat,

mishandelaar of dierenbeul voor wie enkel doem

te rapen valt als iemand neerkijkt op zijn gat

Maar wat valt te bespeuren, in de witte sneeuw,

een grove zwart-witte kat die de kattentijd wil

gebruiken om zijn zaad te verspreiden in de buurt

wat valt er aan te doen, zo gaat het al voor een eeuw

en langer, met gevechten en gejank zo kil

dat de kattendoder met denkbeeldige dum-dums vuurt

Sonnet voor Ilse

Zaterdag is vaak een dag voor lange gesprekken

van uren zonder Wenstminsteriaanse baten

Samen kletsen over liefde en valse trekken

van diegene die het durfde ons te verlaten

over hoe het nu verder moet als Molièriaanse vrekken

zo zaten we lieflijk te ratelen en te praten

al zat ik met mijn hoofd reeds in hogere vertrekken

toen we het eenmaal hadden over haar huis zijn maten

Maar toen we naar boven gingen naar Dirk en Leni

zaten daar al oude vrienden en ook een Fransoos,

Bob genaamd, die mijn verpleegster bestookte

met rake zinnen en goede luim, zodat ik kweenie

hoe jaloers moest toezien dat het was wat broos

onze intimiteit en het op de 57 weer spookte

Long John Chico

Onze poes kwam vanmiddag binnen met een bloederig oog
en solliciteerde meteen voor een rol in Schatteneiland
jankend en miauwend, Cujo was er niets tegen
zachtjes deppend probeer ik het onheil te controleren

Eerst dacht ik nog aan een wonde boven het oog
maar het bloed stroomt steeds naar de holte
erachter zag ik een koude waterige massa
een lens die jammer genoeg grijs uitsloeg

Het oog ziet er nog altijd bloederig uit
een poes maakt geen goede patiënt
ik vrees nu toch voor haar zicht en een
allengs ingekorte carrière als schrik van de buurt

De eenzaamheid van de ziekte

Langzamerhand verlies je alle voeling
je beperkte greep op de ongrijpbare realiteit
de evolutie is onmiskenbaar maar onherroepelijk
blikken van empathie bespieden je naakte natuur

Langzaam trek je je terug in je eigen geest
tot ook die geen veilige haven meer biedt
opgejaagd door slaapgebrek en vervreemding
wordt zelfs het banale dagdagelijkse aartsmoeilijk

Anonieme agressiviteit bepotelt je eigen natuur
de waan van de dag belangrijker dan levenslang
opgebouwde verworvenheden, steeds sneller
zink je weg in een duistere poel van vijandigheid

Zonder TV en internet

Ik zit nu al een weekend zonder TV en Internet
en mis mijn vaste routines, programma's en
sociale sites vanwege een hardnekkig technisch probleem
thuisblijven is geen optie met alleen maar radio en boeken

Ik kan me nauwelijks voorstellen hoe het vroeger was
ik ben een kind van de nieuwe generatie
dat in de tijd terug gekatapulteerd is zonder
voorafgaande waarschuwing door een vervelende stroompanne

Ik mis het nieuws en mijn sportuitzendingen,
en straks ook mijn favoriet programma, House
en merk ik pas hoe verwend ik ben, zonder mijn
speeltjes werd ik ongedurig en betrekkelijk vervelend