Statistieken en hun relatieve waarheid

Ik wil graag mijn lezers bedanken
voor de statistisch hoogdag die ze mij gisteren bezorgd hebben,
dit ondanks de vernuftige reclamestrategieën die facebook leverde.
Met 109 waren jullie, een immens getal, voor een dichter even
moeilijk te bereiken als voor een rijkaard op een kameel
door het oog van de naald te kruipen als ik mag vervallen in
bijbelse analogieën.

Ik zou graag ieder van jullie bedanken met een mooi gedichtje,
of een rondedans, als u dit verkiest, zo mooi als gisteren zal het niet
worden, maar wie het kleine niet begeert, is de grootsheid niet weerd. Daarom
vergast ik op een inkeek in mijn feminatheek:

Mooier dan dit zal het vandaag niet worden,
tenzij u geniet van wat leuke muziek,
om af te sluiten hoop ik nog eens op wat creativiteit,
al besef ik maar al te zeer dat het prachtige gewroet
in een onthechte geest pas plaatsvinden kan als je in het reine bent
met je duistere begeertes en verlangens, daarom:

Adele
Beth Ditto

Micro-macro-geluk

Klaarstaan om naar de sinksenfoor te gaan
met mijn neefje en met oma,
met Tine, het buurmeisje, of ist nu Tinne,
straks nog Lisa gaan ophalen, het 9-of 10 jarig dochtertje
van Dirk en Lisa, Lisa, sorry, ik vergeet altijd hoe oud je bent

Daan is net Kidibul gaan halen, kinnekeschampagne, met verschillende smaakjes
om een plezante gebeurtenis nog feestelijker te maken

Fris gewassen, lekkere parfum opgedaan volgens Leni en Ilse, (i.e. Aqua di Gio van Giorgio Armani, nee, ik ben geen snob, probeer het zelf, en instant succes bij de vrouwkes) mooiste kleren aangedaan,
nee, die zonnebril is iets te macho,
al luidt het cliché dat foorwijven op klootzakken vallen

Gij ze lelijk foorwijf

Een fantastisch weekend, afgesloten met een boem, u weet wel, ik kom uit Aartelaar, de thuishaven van voormalige discotheek La Boum waar ik vroeger nooit binnen mocht, wegens te jong, al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik nooit geprobeerd heb, tleek me gewoon een leuke link om een feestnummerke te draaien, en geen compassie, ik heb later ruimschoots mijn schade ingehaald in Café d'Anvers, Fill Collins, Club geluk, waar ik op een ongelukkig moment ooi in mijn broek heb gedaan, let wel enkel nr.1 omdat ik geen kleingeld meer had voor het toilet en La Rocca


Straks volgen de foto's als u mij niet gelooft
al heb ik een vriendin, ik ben niet ongevoelig voor vrouwelijk schoon
en ook wat foto's van lachende kindertjes,
smerige kindertjes als ze een hamburger eten
kotsende kindertjes, als ze misselijk en huilend uit den decadance (decadance) komen

Dit zinnetje toepasselijk kotskleurig 
enfin, kotskleurig als je teveel rode wijn drinkt, 
u ziet, ervaringsdeskundige
als u mij niet gelooft, tis een plezante avondactiviteit met de vriendin

U ziet het, u kunt nog wat verwachten
tot binnen een paar uurtjes
geduld is een mooie deugd 
en ik verwen u nog met een mooi wachtmuziekje

Hi, ben terug met echte botsautomuziek - Houze, Bug Steve
i.e. pure onvervalste authentieke feestmuziek!

U ziet, ik ben teruggekomen in een opperbeste stemming
nu meteen de fotootjes opt net zwieren en emailtjes naar de 
respectievelijke ouders sturen, zodat ze mij nooit meer vragen op hun
kinderen te passen, de luiaards, ik heb wel iets beter te doen.
Enfin, zoals beloofd, de foto's:

Eerst nog totaal overbodge informatie, mijn favoriete one-night -stand, i.e. Natalia,
altijd wel eens graag met nen dokwerker in bed gelegen. :-)

Verlies

Dag op dag, of toch bijna
jaren geleden, al lijkt het soms als als gisteren
eindeloos verdriet, eeuwig gemis
dag na dag stel ik vast, ik lijk steeds meer op je

Ben je soms nog bij mij zoals in het begin
geef jij mij nog raad
moedig jij mij nog aan
kan ik nog rekenen op je steun

Kon ik ooit vermoeden
dat het zo zou gaan
ik moet je laten gaan
de herinnering mijn enige houvast

Papa, een woord eenvoudig als in babytaal
maak ik je nog steeds trots
al scoor ik al lang niet meer in het vijandige doel

Een foto is alles nog wat ik heb
buiten gesprekken aan het graf
de pijn en de woede weggeëbd
de tijd heelt alle wonden, maar deze net nog niet

“Some of us think holding on makes us strong but sometimes it is letting go”

Hermann Hesse

Caroline

De onschuldige nacht glijdt voorbij
een opgehitst paartje kussend in het tegenlicht
2 tongen die verstrengelen en geilheid begeleiden
het voorspel van een avontuur

"Jij bent een foute gast" zei ze gniffelend
haar hand in mijn haar
haar tong omcirkelde de mijne
binnenkort is de nacht voorbij
van dromerigheid en verlangen
genadeloos plaats makend voor prozaïsche profaniteit
de vulgariteit van het normale leven

Binnenkort neem ik je mee
naar mijn lievelingsnicht
hopelijk draag je weer je bloemenjurk
uitgesproken vrouwelijkheid gevangen in het keurslijf van confectie
ongetwijfeld ziet Marij ook in jou
wat ik al lang in jou vermoed
uitgesproken zachtaardigheid, de perfecte vriendin
tot je een andere rol aanspreekt
met jou wil ik door het leven
bevatbaarheid in een notedop
maar voor ik je al te zeer verheerlijk
glijd ik nog met mijn begerige handen langs je rondingen
soms ben ik niet meer dan een dier
instinct beschreven in de diepste geest
met jou beroer ik mijn verboden verlangens
jij bent mijn heerlijkheid

Oh, Caroline!

I Want You

Het was toen dat ik je voor de eerste keer zag,
toen in het verloren gedwee jaar 2008.
Je lag onderuit in wat heet een comfy chair
je droeg een blauw t-shirt, helblauw
en je buikje, een verrukkelijk tonnetje
priemde tevoorschijn, bruin verbrand.

Het was toen dat ik dacht, wat een prachtig wezen
je neus droeg de sporen van een piercing,
je antwoordde kortaf, wat arrogant
je kende het klappen van de zweep,
wist om te gaan met al te flirterige
mannelijke belangstelling die enkel uit was
op wat haantjesgedrag.

Ondertussen zijn we 5 jaar verder,
onze relatie kende heel wat op en af,
en toch zou ik een moord begaan, om
je nog een keer te zien in dat sexy
helblauwe T-shirt, dat volgens alle normen
je wulpsheid niet kan verbergen, te kort afgesneden
of ben je der gewoon uitgegroeid, je tonnetje
sprak boekdelen, ergens trappelde je al paraderend
met stilleto's op de ramblas van mijn geheugenpaleis.

Danko says it all!

Inge

Graag had ik je volle mond gekust
zachte lippen ontmoet, vochtig, vergevend
die mijn lippen beroerden met een lichte aarzeling
een tong die zijn slippendragende cipiers langzaam likt

Maar wat is er overgebleven van mijn oorspronkelijke arrogantie
die enkel lijkt terug te komen als een beverige hand het rode telefoontje liefkoost
mijn onbetrouwbare stem lijkt wel die van een CD&V-politicus
die het belang van ACW probeert te verkopen als staatsbelang
onwillekeurig rijst ze van dal naar piek
als ze haar trivialiteit aanprijst met het enthousiasme van een jeugdig beeldenstormer

Plagerig luistert een zachte stem
vrolijk met tintelingen
als ik  mijn verhaal breng
hopelijk bespeur ik de maan en de sterren
als ik in je ogen kijk
en je begroet als ik in gedachten heb