Bart, tu n'es pas un ange

Gedichten zijn als de mooiste muziek
gespeeld door de fijnzinnigheid van de bard
ilefdesgedichten spannen nog de kroon
in hun alomvattende grootsheid
is er immers geen bekender gevoel
dan dat van de jongeman die zijn liefde uitzingt
voor een mooie vrouw

ik ben geen engel, verre van
nooit geweest, ook nu nog niet, en waarschijnlijk ook niet in de toekomst
toch verlang ik niets liever dan je te beminnen
mijn engel met het rode haar en het koffiebruine gezicht
een streepje acajou verraadt de speelsheid van de kapper

Graag had ik met jou geflaneerd
alle Antwerpse kroegen aangedaan
om als het ware met je te stoefen
Belle en het beest
de onmogelijke liefde tussen een schoonheid
en een ietwat verlopen man

Heb ik jou iets te bieden
een liefde onverzettelijk
waar de flair ende libelle over schrijven
maken wij hopelijk waar

Een liefde met een hoekje af
tussen mensen met een rugzakje vol bagage
is er iets mooier in het ochtenlicht
dan de verwarde waren van een vrouw

Graag had ik je hart verwarmd
als een vuurkorf zo heet
en even hovaardig als een armzalig theelichtje
desnoods schrijf ik gedicht na gedicht
over je mooie glimlach
dat kunnen we de mensheid toch niet aandoen!
dus verlos me uit mijn nederig lijden
en gun mij een eerste kus
en wat frommelen aan je prachtige kont!

Ode aan Hugo Claus

Meermin apin pop

Als het huis van de liefde instort
zijn de minnaars behouden maar verkouden.
Minnaar zijn niet warmer dan hun nachten.
Daarom, liefje, gauw in deze kou
een punt gezet in bed, en tegelijkertijd
een punt achter ons alfabet.

Hoe het ook waaide, de goden bliezen
ons verleden weg. En daarmee onze liefde.
Ik merkte het eerst niet, want ik lag
heg over steg tussen haar liezen.
Toen kwam het bevriezen.
Maar berouw? Nooit. O, gouden vrouw!

Speels wees zij mij aan welke plek
van haar zij mij wou knechten
met de vingers van een Zuster van Liefde.
Wees gegroet, plekje zoet.

Haar taxi reed weg van mij. Opnieuw
was ik het vijfde wiel.
Mijn ziel ratelt nog
in een kettingreactie.
Zij reed mij in puin in haar tuin.

En ik blijf ze maar niet vergeten,
haar geschramde benen, haar achteloze beten,
de sneeuw tussen haar tenen.
Hoe wij speelden die winter,
ik voor verstekeling, zij voor branding.

Heerste zij? Min of meer als godin.
Alleen voor mij, als eerste in de rij?
In een vergane slavernij?
Zij heerst nog als zij er niet is.
Meermin. Apin. Pop.

Zij is, zij blijft zo bitter mooi
dat ik haar in een kooi stop.
Ja, achter slot en tralie.
En als zij vannacht niet plooit
drinken wij cyaankali. Wie?
Ik en de koekoek in mijn zwembroek.

Neergebogen over mijn klavier

de as van mijn sigaret druppelt weg

en vertroebelt mijn toetsenbord

lees ik je mooiste gedichten,

Hugo Claus, Vlaamse troubadour

met een voorliefde voor vrouwelijk schoon

ach, met woorden kan ik je niet eren

daarvoor zijn ze te banaal

dan maar met wat mooie foto’s

voor een man met een voorliefde

voor choqueren en naakt

beslist kon je volgende sirenes wel appreciëren

 

 

 

Veel te vroeg van ons heengegaan

een man zonder blad voor de mond

een groot voorbeeld

die grijnzend het vijgenblad van Eva wegrukte

in de grote traditie van Boon

voorwaar, een echte vrouwenzot

maar wel zo welbespraakt

dat het hen niet deerde

 

 

Zijn we tenslotte niet allemaal zo

al is het slechts als argument om

meer gelezen te worden

ik blijf erbij, de dag dat mijn woorden

mijn foto’s overtreffen, doe ik een

naakte rondedans op de trappen

van Antwerpen centraal

De treurzang van de CD&V

Ach, ach CD&V

grote machtspartij in een dieporanje verleden

de aanval is ingezet, de messen worden gewet

de arrogantie van de jarenlange macht afgestraft

leugenachtigheid en kuiperijen komen bovendrijven

als een smerig plasje olie op een diep vervuilde zee

Hoe diep kan je nog zinken

hoe lang hou je nog vast aan de macht

je verouderd kiespubliek wendt zuchtend de kop af

verschrompel je nog verder of maak je een zegevierende comeback

als de eeuwigdurende feniks die wederom uit zijn as verrijst

Je uitleg zint me niet

je leugens klinken hol

je boegbeelden verbrand of sullig

kan je het tij nog keren

of sleurt het ACW je mee in zijn val

De hypocrisie stuit vooral tegen de borst

vooral van de partij met het vingertje

je bent vooral de partij van het verleden

al hoop je er nog altijd te zijn in de toekomst

als een eeuwig symbool van de Vlaamse kneuterigheid

als Geens je rijzende ster is,

de sexy financiële strateeg, die iedereen moet verleiden

dan zie ik het somber in,

al heb je al een natte dweil aan het hoofd van Europa gestald

misschien is de nerd het nieuwe statussymbool

Het scherpe verstand, het briljante intellect

naastenliefde hoog in het vaandel

maar vooral wat middenstandse hebberigheid