De windmolens van de bureaucratie, aka Nancy van den RVA

Every revolution evaporates and leaves behind only the slime of a new bureaucracy.

Franz Kafka

 

De bureaucratie, een bron van constante ergernis

en tijdsverlies,

een mogol die zin eigen wetten stelt,

waarvan het eigenbelang enkel wordt onderschreven door haar bezetters,

althans zo stel ik het mij voor,

maar af en toe is het ongelijk aan de meester,

af en toe word je verbaasd,

door een hartelijke vriendelijkheid,

waar de moluch een gezicht krijgt en een naam,

een vertegenwoordiging.

 

In stille verwondering ging ik heen,

getroffen door haar menselijk gelaat,

verdwenen mijn sneren,

verdwenen mijn hooghartigheid en arrogantie,

verdreven door een vrouw,

die dienstbetoon in het vaandel draagt,

niet de verdachte van PS-politici,

maar onverdacht, goudeerlijk en menselijk.

 

Als Don Quichote een lans breekt voor een windmolen,

boer, pas dan op je ganzen,

want de vos preekt alweer de passie

voor het menselijk ras,

in al haar verscheidenheid,

mijn liefde gaat voluit uit naar een ambtenaar,

die me vriendelijk bejegende,

mijn humeur kan niet meer stuk

dankzij Nancy van den RVA en een

unieke exotische schoonheid,

die voorbij paradeerde en me duidelijk zag als een schim van mijn realiteit,

een vieze geile oude man.

 

You do not need to leave your room. Remain sitting at your table and listen. Do not even listen, simply wait, be quiet still and solitary. The world will freely offer itself to you to be unmasked, it has no choice, it will roll in ecstasy at your feet.

Franz Kafka

 

De melancholie van de wandelaar

Langzaam slijt de weemoed door

harten van versteend erosiet

de dagelijkse strijd kerft een trage kier

van melancholie

Gematigd stapt de eenzame wandelaar

zijn ondergang tegemoet

in vaste tred 

met een bunzing als metgezel

Hij vreest het noodlot,

de eeuwige herkomstbepaling van de gedetermineerde genetica,

muizig poezelig 

wraakt hij de vele rechters

die hem kruisen op zijn noodlottig pad

De ondergang is uitgesleten langs een weg met wilde rozen,

geurend naar een zachte zomer in het gebergte,

knisperend betreden de takken zijn doornige weg,

hij trapt op lijken

en gaat gestaag door,

koppig onderweg,

zonder omzien en oponthoud

de downward spiral gonst door zijn hoofd,

alsof stekelige muzikanten hem vergezellen op zijn tocht.

De doornen slaan hem in het gezicht

gezeten op zwieperige twijgen,

alsof de route zelf hem waarschuwt voor zijn overmoedigheid.

Laat me eeuwig verdwalen zonder angst,

zonder hubris,

zonder zelfbeklag.

 De mokerslagen van de bureaucratie vellen hoge bomen,

en een kleine den,

of was het een spar,

een naaldboom weliswaar, zo een met eeuwig groen.

De lusteloze reiziger twijfelt, en herziet zijn stap

voor de schoonheden die hem aanroepen,

gezapig zingend hoor ik hen aan,

de succubi van mijn bestaan,

de banvloek van de generaties,

de ezelsdracht die ik vervloek.

Meedogenloos tikt de klok,

in mijn herinnering,

de metronoom die me drijft,

de stappenteller van mijn verleden,

kan ik nog terugdraaien,

of drijven de geesten me verder

in een richting met wanhoop als don juan.

Wat krijg je in de plaats als je verliest,

wat heb je te herwinnen,

tenzij een zachte stem

die je rustig zegt:

"Zoek niet langer, alles wijst zichzelf wel uit"

 

Israël-Palestina

 Geen conflict dat ooit meer beschreven is als het Israëlisch-Palestijnse conflict.  Vaak wordt het beschreven als de wortel van het terrorisme in het Midden-Oosten.  Geen populairder brandhaard en voedingsbodem voor trainingskampen van terroristen.  Zelfs of niemand minder dan de opperterrorist Osama Bin Laden maakte er dankbaar gebruik van in zijn speeches.

"It is clear that the preparations to attack Iraq are part of a series of attacks prepared for nations of the region including Syria, Iran, Egypt and Sudan. The aim of the Crusaders' campaign is to prepare the atmosphere for the establishment of the so-called greater Israel state, which includes great parts of Iraq, Egypt, Syria, Jordan and large portions of (Saudi Arabia)."


Duidelijk is dat dit een geloof is dat leeft in de Arabische wereld en populisten gebruiken dit idee vaak om het onderhuids of soms openlijk antisemitisme te voeden.  Onderstaand citaat van Bead Artzein ("For the Homeland") helpt ook niet echt 

:"We shall have no peace as long as the whole territory of the Land of Israel will not return under Jewish control.... A stable peace will come only then, when Israel will return to itself all its historical lands, and will thus control both the Suez and the Ormudz channel.... We must remember that Iraqi oil fields too are located on the Jewish land." 

Natuurlijk gaat het hier om extremisten uit zowel de Arabische wereld, als Israël, en veralgemenen is altijd een gevaarlijke oefening.  Ik zou ook niet willen dat Filip De Winter voor me sprak, of voor alle Belgen, maar toch is dit de perceptie die leeft van Vlaanderen in het buitenland, alle dure reclamecampagnes ten spijt.  Aan de andere kant vertolken deze extremisten vaak wat leeft in het volk en in de cultuur, maar niet uitgesproken mag worden.  Extremisten dus als spreekbuis voor onuitspreekbare behoeftes en verlangens binnen de volkscultuur.

Ik ben deze uiteenzetting begonnen met het tonen van een map van Israël, wat meteen de kern vormt van het probleem.   Door de herhaalde aanvallen van de Arabische buurlanden op de beginnende staat Israël is deze realiteit ontstaan.  Al geloof ik best dat de huidige Israëlische nederzettingenpolitiek meer ingegeven is door het Israëlische veiligheisbesef,  eerder dan een een begrip als landroof te hanteren.  Waarschijnlijk hangt het af van welke kant van het spectrum u staat, met welke term u zich het meest identificeert.  Pro of contro, een middenweg lijkt uitgesloten.  Pro Israël-contra-Palestina, Of pro-Palestina en contra-Israël.  Kan men nog anti-zionist zijn zonder te vervallen in antisemitisme, het lijkt een moeilijke evenwichtsoefening.

Het deksel is van de ketel, het conflict dreigt te ontsporen, wat rest er nog van termen anders dan bommen en raketten, schuilkelders, en anti-afweergeschut.  Elke dode brengt ons verder van een definitieve oplossing voor het conflict.  Israël roept om wraak om de dood van drie tieners, Palestina, zo u wil Fatah of Hamas om wraak voor een dode Palestijnse tiener.   Hoeveel dode tieners en rouwende moeders moet men nog tellen aan beide kanten voor de bloeddorst is gestild?

 

 Een militaire opbouw volgt een afgrijselijke logica, de cascade van raketten van Hamas, opgezweept door een fanatieke achterban en fanatieke broodheren in Iran en Syrië zal leiden tot een troepenopbouw aan de grens met Gaza.  Een troepenopbouw leidt onvermijdelijk tot een inval en een grondoffensief.  Het vorige conflict kostte meer dan 1000 duiden, afwachten hoeveel doden er moeten vallen voor Hamas de rakettenregen zal laten ophouden of voor de Israëli's dit laten ophouden.  Geen volk kan toelaten dat zijn burgers constant beschoten worden.  Maar het is sowieso een gevaarlijke conclusie als Hamas het bruggenhoofd wordt van de Arabische haat tov Israel.  Het geld zal binnenstromen op welke manier dan ook, wat opnieuw zal leiden tot een herbewapening als de huidige opslagplaatsen leeg zijn.  Het is af te wachten wat Isis zal doen, al kan ik mij niet voorstellen dat zij een conflict op meer dan een front aankunnen.

In elk geval is de media-oorlog begonnen: een ongelukkige post van een Isrëlisch parlementslid Ayelet Shaked

 werd gretig overgenomen door allerlei dubieuze Palestijns bronnen om nog meer olie op het vuur te gooien (red. Ik sta niet achter  dit artikel), de voorbode van een groter mediaoffensief. ( zie artikel, bij dit artikel zeker het filmpje bekijken van het succesvolle neerhalen van een Palestijnse raket door het afweergeschut) Als Israël, omwille van al de juiste redenen binnenvalt in Gaza, zal dit misbruikt worden om de haat tegen Israël op te stoken.  Als ik niet beter wist, zou ik zeggen dat de soennietische Hamas en het Soennitische ISIS twee handen op een buik zijn, misschien verenigd in hun haat tegen Israël.

Voorlopig blijft het nog beperkt tot meer dan 150 beschietingen van de Gazastrook, maar dit lijkt de opbouw naar een conflict,  als Hamas zijn middellange afstandsraketten gebruikt voor het beschieten van Tel Aviv en Jerusalem.  In elk geval is de situatie snel aan het escaleren. In elk geval heeft het conflict al een naam gekregen, "Operation protective Edge", wat op zich al een veeg teken is.

De rol van Egypte als bemiddelaar zoals in het conflict in 2012 lijkt ook uitgespeeld, door de houding van president Al-Sisi tegen de Moslim Broederschap.

De enige logische beslissing van Israël zou een volledige bezetting van Gaza zijn om Hamas de wind uit de zeilen te halen ipv van het gebied te laten sudderen als open gevangenis, wat onvermijdelijk leidt tot gevangenisopstanden.

Een oplossing is er niet, tenzij heel radicale en dramatische met consequente gevolgen.
Maar een begin van een wederzijdse oplossing is er alvast:

-einde aan de Israëlische nederzettingenpolitiek
-einde aan de Palestijnse beschietingen.

Maar of de hardliners of de haviken zich daaraan wagen, als het klimaat eerder oorlogszuchtig is, lijkt me uitgesloten.
De Romeinen, daar zijn ze weer, hebben de tempel van Janus geopend, en terecht want waren zij niet de oorspronkelijke veroorzakers van de oorspronkelijke diaspora.  Misschien een verfrissend perspectief, wijt het conflict niet aan de Palestijnen of de Israëli's, maar wijt het aan een ROMEIN.  Naar verluidt zoekt Francesco Totti nog een job, in elk geval staat de betrekking voor zondebok volledig open.

De stilte en de duisternis

Ik klaag de stilte en de duisternis aan

voor het manifest verstoren van mijn nachtrust

ik kan de slaap niet vatten,

ik draai me om en om,

ik tol als een houten stoel op ecstasy

en vergeet niet, ik maak een kans

want ik ken Griet Cnudde

Gaza en Israël,

het houdt me  uit mijn slaap,

interessant gesprek over propaganda

met een vriendin die er iets van kent,

want uit Israël

Slechte humor,

ooit breekt het me zuur op,

als ik brakend over de gootsteen hang,

bij mijn zoveelste aanval van slechte smaak.

Slapeloze nachten

Moedeloos verschuilen verzen zich in verboden woorden

tot de dichter ze tragischerwijs ontknoopt,

ontcijfert en herschikt

tot ze enkel in zijn hoofd,

en enkel daar, in zijn unieke hoofd,

bij gebrek aan misbruik van de situatie,

omvormt tot hemeltergende verzen

die mooi in de mond liggen,

bij gebrek aan podiumact

en de gave hebben tot ontroeren

wat geen prozaschrijver vermag.

De unieke kunst laat me niet los,

al moet ik wel binnenkort,

bij gebrek aan beeldmateriaal....

De meester schuilt in het verborgene,

in het tragische,

in het verbetene.

Metallica speelt op de achtergrond

enter sandman speelt me door het hoofd,

een gebed als een ander

in melodramatisch metaalachtige verpakking.

Laat me dan meer zijn,

dan wat ik vermag,

beter dan ik ooit kon hopen,

hopelozer dan ik ooit kon vrezen,

opgejaagd door een verbeten metallriff.

Laat me even me vermaken met genialiteit,

ik vraag het al zo lang

vondsten terugvindend die ik ooit ben kwijtgespeeld

in een jarenlang verblijf aan een toog.

Slapeloze nachten,

ik ga der weer tegenaan,

en kijk in de duisternis

tot ik je weer zie

Het dierenrijk

De vissen bewegen zich sierlijk door het glanzende doorschijnende water,

maar als ik ze in mijn handen neem, spartelen ze enkel maar.

De kat, voortgedreven als sluw roofdier, klauwt haar weg

naar mijn ballen.

Dap, dap, dap, doet ze berustend,

ik word vreemd opgewonden van een verlaten streling,

maar bemerk tot mijn desillusie,

heeft zij toch geen te klein gat.

De schildpad kruipt in het lauwe water en wapent zich tegen

de opdringerige kat, die enkel maar haar bak gebruikt als drinkbakje

en de schildpad in haar schild van gewapend beton ongemoeid moet laten.

De vogel, arrogant, vlucht enkel weg als mijn kat de spurt inzet,

maar helaas, de kat stond op dieet,

de vogel was te laat en is nu onherroepelijk dood.

De zwarte kat

Ik ben alleen met mijn zwarte kat
zachtjes strelend aait ze langs mijn handen
ze streelt me over de bol
en kust mijn onvrede weg met de wereld

Zacht streelt ze met zilverzwarte snorharen langs een verweesde wang
als ik gehuld in boeken
geen aandacht aan haar besteed
Wordt het eens geen tijd voor eten, grote mens,
van papier alleen kan je niet leven