woensdag 25 juni 2014

De kleine spin

Een kleine spin loopt onbeschaamd over mijn arm
mijn blote arm met blonde haartjes
een na een richten de haartjes zich langzaam op
in een traag concert van vervreemding
een sensatie trekt door me heen, haast trekkend en bijterig als
de kleine spin zich langzaam verplaatst
beslist onaangenaam
ik moet me beheersen, anders had ik ze weggemept
maar ik escorteer ze in navolging van de dharma
stilletjes naar buiten, maar het is beslist niet mijn eerste reflex.
Zeker ook niet moeders mooiste, de kleine spin,
met houterige lange poten,
ik kende de soort niet, 
maar zocht ook geen contact.
Misschien zijn alle wezens evenwaardig,
en even nuttig voor de aardse economie,
maar de kleine spin had beter een andere gastheer uitgezocht,
want voor haar was ik hoegenaamd niet gastvrij.

De spin vergetend, 
maak ik een nachtelijke wandeling,
langs een dame met twee onschuldige kleine hondjes,
die keffen als was er geen morgen,
langs het dorpse café, de uitgebreide Chinees,
waar een groep dames is samengetroept in mooi ornaat,
prachtige kleedjes, opgetut, koket,
met opgeluchte, kwetterende stemmen,
geen man te bespeuren,
aan de gesprekken te horen is het nog maar het begin van de nacht,
ik kijk even naar lange prachtige benen,
en betrap mij erop even te willen blijven hangen,
bij het zicht van zoveel heerlijkheid,
maar ik wandel voort,
ik mag het noodlot niet tarten,
flirterige dames voor een keer niet aan mij besteed.

 



O parkeerwacht

Hinderlijk gezwel
stadsmelanoom
roodhemdige tumor
kleuterflik,
hinderlijke parasiet,
bestendige bron van ergernis

Donkerbruine tunneltoerist,
verkleuterd IQ,
banale kankerkop,
ondergrondse kettingmail,
adept van prins Filip,
juichende garnaal.

Kadaverduiker, overvoede pensenkop,
darkroombezoeker,
hoorndrager in een parenclub,
achterlijke filistijn,
smeerlap eerste klas,
Antwerpfan,
 
u heeft mijn auto nogmaals bezocht
en voorzien van uw handtekening.
Graag had ik u verwenst naar de uiteinden van het rijk,
dat u mag gaan vegeteren in Bergen of Blankenberge,
meer heb ik u niet te zeggen,
maar geliefd is het minste wat men van u kan zeggen.

Malcontent

25 mei 2014
berucht als de dag van de moeder der verkiezingen
heeft een muis gebaard,
verandering in de grond geboord
door de oekazes en het koude njet uit Wallonië

NVA terug aan de zijlijn
haar poging tot staatsvorming ontoereikend
maar samenwerken met de duivel
de baarlijke dan nog,
is enkel een voorrecht voor advocaten

Kroniek van een aangekondigde mislukking
CDH verwerpt het onderhandelingsrapport op basis van inhoud weliswaar
choquerend om te zien dat veel zal terugkomen in de PS onderhandelingsnota
een andere mogelijkheid is er niet
De traditionalisten kunnen niet meer verder,
Wallonië verwerpt de Vlaamse democratie,
en zal niet meer terugkomen op haar beslissing.

Enkel nog een massage met postjes ontbreekt
voor gehaaide carrièrejagers
zonder toekomstvisie tenzij voor hun eigen portemonnee.
Het voorbeeld Dehaene maakt opgeld:
visionair/realist/lid van raden van bestuur.
Het echte geld zit bij de ondernemingen,
voor wat zilverlingen is de ziel van een politicus
eenvoudig te koop.

Wat verwacht ik dan nog,
niet al te veel,
enkel een voortzetting van het status quo.
Valt er nog te praten met onze zuiderburen,
of is dat te pessimistisch,
Flupke is aan zet,
de informateur afgeserveerd,
zonnekoning II mag het proberen,
of wordt het de ex-baas van Unizo, de NV Peeters,
tenzij iemand anders nog het veld wordt ingestudeerd,
in een vooraf ingestudeerde schijnaanval.
Ik stoor me aan de hypocrisie,
de transparantie,
de slangenkuil van de politiek.

Hebben verkiezingen nog zin
in een gescheiden democratie,
voor volgende keer zie ik het somber in,
tenzij de PS enkel in de mislukking van haar tegenstander  
een Pyrrusoverwinning ziet.

Laat de arrogantie maar achterwege binnenkort,
een draagvlak is er niet,
althans geen democratisch,
dat moet men ook wel zien aan de oever van de Samber.

Nog even geduld,
en we zijn wel klaar met de holle toeters van de democratie,
laat ik mij maar afkeren, wat had ik anders verwacht
van liefhebbers van de macht.

Graag ben ik een luis in uw pels,
als geboren anarchist met een voorliefde voor Goethes Faust
en Machiavelli's Il principe,
voeg er nog een snuifje Anmal Farm aan toe, een wolkje Brave New world,
het vooruitgangsoptimisme maakt school, 
de socialisten hebben het land gered van de ondergang,
maar tegen welke prijs.

De duisternis dreigt alweer, economische besparingen en stilstand,
tenzij het ondernemingsklimaat draait,
zal de regering in woord en daad worden tegengewerkt door CEO's.
Tenzij er valt te praten met Peeters,
hun gedoodverfde kandidaat bij gebrek aan een valabel alternatief.

De vakbonden kunnen gerust zijn,
het gevaar bezworen,
de Beweging.net, ik krijg het amper uitgesproken,
kan er gerust op zijn,
wij zullen wel betalen voor de misstappen in het verleden,
en de uitwassen van de regering Leterme-Reynders,
maar oh nee, krijgen we nu niet meer van hetzelfde,
de doofpot wordt gestoofd met een klontje boter
en suddert al op het paleis.

Graag was ik uitgenodigd daar voor wat stoofvlees friet,
maar ik stel het wel met wat restjes,
ik besluit: 
België is ondanks de tegenstand wederom gered
door het genie van de politieke klasse.





dinsdag 24 juni 2014

ISIS

Waarschijnlijk hebt u al gehoord van ISIS (Islamitische Staat in Irak en Syrië, soms wordt ook de afkorting ISIL (Islamitische Staat in Irak en de Levant)gebruikt  wat al stukken omineuzer is. Syrië is nog een territoriaal geografische begrenzing, dit i. t.t. de de Levant, wat zich over verschillende landen uitspreidt, met onder andere Syrië, de Palestijnse gebieden, maar ook Israël, een groot deel van Jordanië en enkele Turkse provincies.  Het streven om een groot-kalifaat op te richten is rechtstreeks in contradictie met het behoud van de huidige territoriale grenzen.  Als we enkel kijken naar de verbeten strijd om Syrië, door Al-Assad, kan men zich nauwelijks voorstellen als andere twijfelachtige regimes in het Midden-Oosten zouden worden aangevallen. Bovendien is er in deze gebieden eerder een identificatie met de sektarische bevolkingsgroep ( soenniet, sjiiet of andere,) eerder dan met machtshebbers met op zijn minst dictatoriale trekjes.  Elke beweging die bovendien door Al Qaida  wordt beschouwd als te radicaal is op zijn minst gevaarlijk te noemen.  De breuk met Al Qaida is ontstaan door moordpartijen op onschuldige, maar andersdenkende burgers, in tegenstelling tot de strijd met het Amerikaanse leger en het Iraakse leger, wat de corebusiness is van Al Qaida.

Een moorddadige bende dus op zijn minst, maar een bende met een droom, een groot-kalifaat, een islamitische superstaat die zich verspreidt over vele voormalige staatkundige entiteiten, met de Umma (groep gelovigen) als politieke entiteit.  Als ISIS, wat oorspronkelijk een Iraakse beweging was, maar door het imploderen van Syrië er in geslaagd is eerst daar een machtsbasis te veroveren, maar nu optrekt in de richting van een andere makkelijke prooi, de mislukte staat Irak overneemt, heeft het op korte tijd een enorme geldvoorraad kunnen bemachtigen.   Dit is belangrijk voor de ideologische uitbouw van ISIS dat nu al het propagandamiddel van de publiciteits- en ronselvideo's hanteert, miljoenen en miljarden binnenrijft, dan zullen ze nog professioneler en wervender zijn dan ooit tevoren, wat een nachtmerrie is voor onze veiligheidsdiensten, aangezien dit de veiligheid in de landen van de expats in het gedrang brengt.  Men creëert een radicalisatiebrandhaard voor ontevredenen over heel de wereld naar analogie met de schurkenstaat van Afghanistan, na het mislukken van de Sovjet-Russische bezetting.  In deze context kon men het Amerikaanse steunen van de moedjahedien misschien beschouwen als een uitwas van de Koude Oorlog, maar in de praktijk zijn de taliban gefinancierd door Washington, tot ze in ongenade vielen na hun samenwerking met Al Qaida.

Klinkt vertrouwd in de oren niet, de Nieuwe Koude Oorlog tussen Rusland (met steun aan Al-Assad) en Amerika die wanhopig zoekt naar verzetsbewegingen die nog net niet geradicaliseerd en antiwesters zijn om toch nog te financieren.  Vanzelfsprekend hoorde ISIS niet daartoe, wat zijn geloofwaardigheid in de Golfstaten en Saoedi-Arabië verhoogde als soennitisch bolwerk tegen de sjiitische machtsgreep in Syrië en de steun van de sjiitische ayatollahs in Iran aan Al-Assad.  Enfin, domino op hoog niveau.  Schrijnend als de situatie niet zo dramatisch is.

De nieuwste tak van ISIS ligt in Jordanië, de volgende staat in ontbinding in de regio, blijkbaar volgens ISIS de volgende makkelijke prooi, met ondertussen ook al 1 miljoen vluchtelingen uit Syrië, wat hun getalsterkte drastisch zou kunnen versterken, die nu op enkele duizenden wordt geschat.  U ziet het, het volgende dominostukje wordt gelegd.

De vergelijking die me dan invalt, is een vergelijking met de expansionistische nazi-politiek van Hitler, het groeiende antisemitisme in de Arabische wereld is bekend door het aanslepen van het Palestijns conflict.  Als ISIS erin slaagt op korte tijd meer manschappen en meer geld te verzamelen, is de volgende prooi ongetwijfeld Israël, wat een ongelooflijke aantrekkingskracht zou uitoefenen op vele ontevreden moslims.

Voorlopig is het probleem nog beheersbaar, mits een snel ingrijpen, als de VS een verbond sluit met erfvijand Iran. Voor de Amerikanen, is de keuze ofwel Rusland ofwel Iran aanhalen, er minstens een achter de Bühne  Want openbaar kunnen de machthebbers dit niet maken voor hun geradicaliseerde en opgehitste achterban.  Tenzij Obama Al-Assad steunt om het front in Syrië opnieuw te openen, maar dat verbond zou ik willen omdopen tot het nieuwe duivelsverbond, te vergelijken met het niet aanvalspact tussen Hitler en Stalin.  Maa iedereen weet dat dit tot verbazing grandioos met de voeten werd getreden door Hitler met operatie Barbarossa.

Elke Amerikaanse republikein zal Obama echter neerbliksemen voor zijn toegeeflijkheid en zijn buitenlands beleid vergelijken met een fiasco, en ontbreekt het de gemiddelde Amerikaan niet aan perspectief.  O f denkt u dat de republikeinen geen vuil spel voorbereiden??  Gelieve niet te antwoorden, tenzij met een luide vloek, deze vraag is absoluut retorisch.  Het laatste nieuws is dat ze een impeachment procedure voorbereiden op wat voor gefabriceerde gronden ook.  Zij voeren nog altijd een achterhoedegevecht ivm Obamacare, het buitenlandsbeleid is het minste van hun zorgen, zij specialiseren zich meer in navelstaarderij, met Obama als personificatie van de duivel

In elk geval, blijft het boeiend, Plato's schimmenspel.






Een kleine update van een vroeger geschreven stuk: ik blijf achter mijn eerdere beweringen staan, alleen ligt de nieuwste brandhaar blijkbaar in Libanon, eerder dan Jordanië.  De strijd op vele fronten is zelfs voor Isis te hooggegrepen, zij hebben nu grote stukken van Syrië en Irak in handen, met de Koerden als interne Iraakse tegenstander.  De Koerdische peshmerga als reddingsboei voor Amerika.  Zij hebben al meermaals gesmeekt om luchtaanvallen uit te voeren door NATO en de VS.  Het laatste nieuws van 07/08  is dat Obama luchtaanvallen heeft goedgekeurd, wat nu met mondjesmaat gebeurt om Amerikaanse belangen te verdedigen en om een genocide te voorkomen .  Bepaalde Isis-posities, met voornamelijk raketinstallaties worden gebombardeerd. Maar de war fatigue of oorlogsmoeheid in Amerika is groot na het decennium.  Afghanistan als de never ending story, Irak als nieuwe ramp, Amerika heeft niet een Vietnamoorlog aan zijn handen, maar verschillende.  Libië is meer en meer een gefaalde staat aan het worden, Jemen blijft een aandachtspunt, en Al Shabaab in Somalië en Boko Haram doen denken aan eerder middeleeuwse bewegingen.

Obama sluit grondtroepen al op voorhand uit en zint op unificatie van Irak met de verschillende groeperingen, hopelijk heeft hij gelijk en blijft het probleem van Isis hanteerbaar.  Abu Bakr Al Bagdadi, de illustere leider van Isis, wat zich heeft omgedoopt tot de Islamitische Staat, lijkt nu al op weg om de nieuwe Osama Bin Laden te worden. En wat u nu mag denken over Osama, hij was en blijft een held van Marokko tot Maleisië, dankzij the Amerikaanse unbearable arrogance of being.  

ISIS, of IS (Islamitische staat) heeft in elk geval al een volksverhuizing op gang gebracht ter grootte van de volksverhuizingen in Europa door de inval van de Tartaren en de Hunnen. Is gebruikt het middel van terreur en wreedheid zeer afdoende waardoor grote groepen christenen en Jezidi's op de vlucht geslagen zijn en ronddolen in het Koerdische gebied ofwel in door IS gecontroleerde gebieden als ratten in de val zitten tegen een bergflank in het Sinjargebergte.  Isis wordt overal ter wereld veroordeeld, door de paus, door John Kerry en Obama, als een ultra-geweldadige beweging die van plan is een genocide uit te voeren.  Afwachten of morele verontwaardiging alleen de zaak zal klaren.





Bente

Bente,
kleine talisman,
geluksamulet
stralende blonde verschijning met duizelingwekkende bruine ogen,
volksmenner,
favoriet van een zonnige tuintafel en omstaanders,
graag had ik dit schrijven aan je gericht:

waarschijnlijk kan je het nog niet lezen, 
want ik weet nooit goed hoe ik zo'n mini-mens moet noemen,
een baby ben je niet meer, maar een dreumes of een peuter misschien ook nog niet,
je keek me aan met je grote, amandelvormige maronenbruine ogen,
ik wist niet wat te doen,
had ik misschien iets fout gedaan,
of ken je me misschien nog niet zo goed,
onbekend maakt onbemind zeker in babyland.

Misschien kan je mama een goed woordje voor me doen,
je ervan te verzekeren dat ik niets heb fout  gedaan,
tenzij het woord tot je richten op een zonnige maandag.
Je keek me vreemd ernstig aan,
met doordringende ogen,
nu ben ik wel een makkelijke prooi voor prachtige ogen,
maar ik wist even niet wat zeggen...

Bente, je stond al even op eigen benen,
maar nog niet lang,
maar het was genoeg voor een stormachtig applaus,
als je dit leest, binnen onafzienbare tijd,
gelieve me dan even te zeggen,
waar ik het recept voor vertedering en ontroering vind,
ik ben er al zolang vruchteloos naar op zoek.

Bente, ik sluit af,
nog een prachtige week gewenst voor jou,
zonder vervelende klachtjes,
je maakte je geliefden al te ongerust met die vervelende kuch.

Geniet van je eerste zomer,
van de zon en wat menselijke warmte,
en vergeet het niet,
aangezien het jou toch zo gemakkelijk afgaat,
graag het recept voor het krijgen van zoveel oe's en ah's.
Het is mij een raadsel hoe je doet,
misschien is het wel aangeboren sterrenkwaliteit.


De kleine zus

Een zachte stem aan de andere kant van de lijn,
haast fluisteren
doet haar verhaal met hoorbare moeite.
De stilte doorbroken, het verdriet levensecht,
de traan is nader dan een ontspannen lach.





Ik troost haar, de kleine zus,
ben haast ademloos, ik denk na maar kom tot niets.
De oplossing cijfert zich weg in zachte tranen.

Dan is ze altijd de kleine zus, als ze zo met me spreekt,
ook al zijn we 80 en 70,
nooit zal ik haar anders zien, altijd zal ik haar willen beschermen,
als een traan over haar wangen rolt.

Dan geef ik haar een kus, maar ik zucht,
ik ben niet bij haar,
ik ben te ver,
ze woont te ver,
"Nee, je moet niet langskomen" zegt ze zacht
"dit moet ik oplossen, wat kan jij eraan doen?"

Ik hang op en kijk haast automatisch naar het scherm
22 voetballers op een groen scherm, toeschouwers in bonte kleuren,
maar ik denk aan haar, aan die kleine zus, haast een melkweg weg,
als ze spreekt met haar overmande stem.

Het leven is niet eerlijk,
en vreugde is vluchtig, maar verdriet blijft hangen
en trekt groeven in je ziel,
waarlangs de tranen volgende keer gemakkelijker kunnen wegvloeien.

Ik bel haar terug,
ze neemt niet meer op,
ergens knapt er iets, en daar komt ze dan,
haar, die ik al zo lang verwacht, een enkele arrogante traan.


Ik twijfel nog even,
de zucht is zwaarder dan de donderwolken boven Antarctica,
ik huiver even, onwillekeurig,
ergens vecht een meisje voor haar geluk, haar gezin en haar leven, 
ergens in een melkweg ver van me vandaan.








zondag 22 juni 2014

Kanker, jij smeerlap



Kanker is een onverbiddelijke smeerlap
een koudbloedige moordenaar
een dief in de nacht
een vreselijk noodlot
een constante angst
zwaard van Damocles

Mens van stilte
mens van ontboezemingen
mens van verbazende openheid
mens van grote klasse
Thé Lau, ik ben een grote fan
vanwege mijn verbondenheid met je lot

De stilte is ondoordringbaar
valt niet te ontkennen
het radeloze geluid
van mechanische hersenen
de scan, de chemoterapie
het vergif, dat zich in je lichaam verspreidt
de morfine, de zachte dood
het afscheid, je lichaam is er nog
maar je geest is al weg, de lange vlucht
de val, duizelingwekkend in het paradijs
Lucifer deed het omgekeerd, maar het stijgen van de duizelingwekkende val in je vlucht naar het paradijs
het achterlaten van het tranendal, je strijd is voorbij,
wij groeten je, als je ons verlaat,
jij zal nooit worden vergeten, net als de zovelen die je zijn voorgegaan

Ik weet niet of je dood iets zal opbrengen,
of het de Amerikanen zal leren geen verarmd uranium meer te gebruiken,
de ergste oorlogsmisdaad: het verspreiden van kanker
in oorlogsgebieden.
Ik haat het, ik verafschuw het,
als we nog niet leerden dat radioactiviteit en de mens nooit mogen samengaan,
zullen we het na Hiroshima, Nagasaki, Tsjernobyl en Fukushima nooit leren.
Maar toch, de oorlogsdocumentatie is er in gebieden als Fallujah,
de misvormingen, de afwijkingen, de strijd van de ouders,
het lijden van de Kinderen. 
Wie dit goedkeurt, is een smeerlap, eerste graad,
een kanker op deze aarde. 
Jij kankerkop, teringlijer, afschuwelijk gedrocht,
spreek mij nooit meer van het verspreiden van democratie,
jij hebt alle recht van spreken verloren over hogere waarden.
Het verspreiden van de dood,
tis een beroep als een ander.