Zetel

Sinds enkele tijd hebben we een nieuwe zetel,

een gifgroen exemplaar, overgekocht van een

ouderlijk paar met op de plaats waar ik graag

lig reeds enkele opvallende doorligwonden.

Maar komt het nu door mijn toenemende

gewichtigheid of torst de arme zetel gewoon

te veel ego, maar sinds kort willen de latjes

die de zetel scharnieren, wel eens verschuiven.

Het gevolg daarvan laat zich wellicht raden,

want met een krakend tragikomisch effect

zit de onfortuinlijke dichter met zijn gat op de

grond, letterlijk door de ouderwetse zetel gezakt.

Cultuur

Ik heb de laatste tijd veel stilgestaan bij cultuur,

althans de verschillen tussen verschillende culturen.

Zo bleek gisteren dat 2 Marokkaanse vrouwen

liever niet leerden schrijven samen met mannen.

Nu is de Arabische cultuur gekenmerkt door

een sterke sociale controle, maar ook in

het negatieve, door roddels, achterklap

en nauwelijks voor te stellen geruchten.

Veel vrouwen voelen zich, tenzij met velen,

niet goed in het gezelschap van mannen.

Een gemengd gezelschap is onmogelijk,

slechts een strikte scheiding is toegelaten.

Al moet dit niet leiden tot Huntingtons

botsing der beschavingen, toch is voor

de emancipatie van Arabische vrouwen

nog een lange weg te gaan.

Natuurlijk is het niet eerlijk, alleen te

focussen op het negatieve.  In de Arabische

cultuur is vriendelijkheid veel minder een

hol begrip dan in de egoïstische Westerse.

Maar vanzelfsprekend beschouwen we onze

westerse cultuur als maatstaf, als moslims echter

hetzelfde doen en hun cultuur als maatstaf nemen,

komt onze cultuur er even bekaaid en wereldvreemd vanaf.

To govern or not to govern

Ik heb de laatste tijd met steeds meer misprijzen

gekeken naar het trieste schouwspel dat zich

afspeelde op de politieke bühne tussen verkozenen

van het volk die zich blijkbaar onaantastbaar voelen.

Maar wat is het alternatief van het politiek gekonkel,

men kan de glibberige slang niet de kop afslaan want

in zijn plaats komen er twee nieuwe. Het lijkt me dat de

leugenachtige goednieuwsshow van onze elite gebaseerd is

op bekende Griekse, Italiaanse en Spaanse catastrofale drama’s.

Met een cynische glimlach om de lippen wacht ik op de

hoera-berichtgeving dat er een regering is.  Dat de witte

rook moge volgen, Habemus papam.  Dat de Italiaanse

dramaqueen ons moge leiden uit de crisis naar het Beloofde Land.

Rebusgedicht

gedicht

Ik was weer aan het

aan het vormen van een

aan het schrijven van een

en besloot tot scha en schande dat het klossen van mooie woorden mij tot nu toe niet veel verder bracht dan mijn

Als je niet verder komt, denk dan terug aan de

bv aan

Genietend las ik terug van

en de unieke typografie, tot me daagde ook zoiets te versagen.

Al heeft het dan misschien niet veel

verdienste, het belangrijkste is, het bracht me veel

en

op een dag dat ik moest uit

en me toch niet moest vertonen op de

Saddam Hoessein

Ik droomde vannacht over Saddam Hoessein, ik hield

hem namelijk gevangen in mijn droom. Dromerig

streed ik voor de vrijheid van Marokko, er was dus sprake

van enige geografische verwarring in mijn droom.

En ik moet ook zeggen, mijn droom speelde zich af

in het Engels.  Niet dat de taal van Shakespeare

geen mooie soundtrack bood, maar ik kon toch zweren

dat ik Saddam vroeger al eens hoorde in het Arabisch.

Nu spreek ik enkel wat kleine woordjes in deze wereldtaal,

dus mijn droomengels was voor mij een veilige keuze.

Even dacht ik eraan ook te rijmelen in het Engels,

maar voor te dichten is je moedertaal toch de veilige keuze.

Nu wil u weten, hoe eindigde dan je grote droom.

Wel, tamelijk onschuldig.  Net, toen ik kledij uitkoos

voor de gevangenenruil wist mijn overleden vader

me te waarschuwen voor vestimentaire overmoed.

Ik werd kwaad en vroeg hem terecht, wat doe jij in mijn

belangrijke droom over Saddam, maar ik moest het

antwoord aan mijn benevelde geest schuldig

blijven vermits ik al weer revolutionair vroeg wakker was.

Het juiste cadeau voor Leni

Wat te kopen voor een vrouw van 35,

die je beschouwt als een van je beste vriendinnen?

Waarmee druk je het beste de vriendschap uit??

Als je haar niet je hart kan schenken?

Waarmee kan ik haar echt verrassen,

al leek ze al blij met de boekenbon van vorig jaar.

Ik wil nu eens een geschenk om haar

te bedanken voor vele leuke jaren als copain.

Wat zou ze denken van een abonnement

op een leuk blad of misschien producten van

de Rituals.  Maar uiteindelijk moet ik toegeven

dat ik dit enkel doe, om haar te zien stralen.

1164

Vanaf nu ben ik een nummer,

meer bepaald nummer 1164.

Nog 1163 wachtenden voor mij,

nog vele dagen en nachten wachten.

Mijn manuscript is nummer 1164

bij uitgeverij De Bezige Bij/Thomas Rap.

Nog vele ochtenden gedichten schrijven,

koffie drinken en de krant lezen met de zwarte kat.

Gelukkig heb ik nog mijn dagtaak als leraar,

wat zeker en vast mijn rekeningen betaalt

en minder onzeker is als het leven als dichter,

wat me noch een rode duit noch erkenning oplevert.

Maar toch ben ik blij met nummer 1164,

een klein dossier op het bureau van Annelies.

Daar wacht me als zwaard van Damocles

de rode pen van Annelies als redactioneel alternatief.