Tante heks

Ik heb een tante heks, een uitgemergelde vrouw met puntige

kin en neus, mager als een Biafraan, met lange zwarte geverfde haren

die een scherp gezicht omlijsten, met een spitse mond

die wel gevormd lijkt naar de hatelijkheden die ze verspreidt

Maar ze verdiende haar epitheton ruimschoots, bij een erfenis

listen, kuiperijen en leugens te over kwamen uit haar mond,

om diefstallen te verdoezelen, van bontjassen, juwelen,

en aanzienlijke sommen geld, spijtig genoeg niet te

bewijzen, dus ze kwam er mee weg, maar haar leugenachtigheid

was zo grotesk, dat een afkeer, weerzin zich in de kamer verzamelde

Soms zie ik je nog, tante heks, en dan borrelt een diepe

woede op, een karikaturale haat die ik dacht nooit te voelen

meestal draai ik gewoon mijn hoofd, om je niet te moeten zien

de doortraptheid van een slang met duivels gevorkte tong

 

 

 

Je kinderen zie je niet meer, je kleinkinderen heb je nooit gezien

ook hen heb je de duivel aangedaan bij een banale scheiding

je zit er warmpjes bij, oorlogsbuit van vele veldslagen,

maar als mens heb je afgedaan als het enige wat je familie

graag van jou zou zien, een rijkelijke marmeren grafsteen is

 

Dag van de roodharigen

Ik was er graag bijgeweest daar in Breda

bij de dag van de roodharigen, maar ik moest het enkel

stellen met een foto in de krant van een dame

met rode manen die mijns inziens moet onderdoen

voor mijn verzameling schoonheden, de rosse feminatheek

 

Nu is het wel waar, jongens met rood haar hebben alle pech,

hun vrouwelijke tegenpolen worden meestal als heel sexy

beschouwd, de belichaming van vurige seks,  ik onderken

het cliché en bevestig, in alle clichés zit een grond van waarheid

 

Waarom??  Misschien zijn roodharige meisjes vroeger zo gruwelijk

gepest dat ze op volwassen leeftijd het wapen van de seksuele

aantrekkingskracht bovenhalen door prestaties in bed te leveren

die evenredig zijn met het eeuwig binden van een partner

Pesten, het leek wel de rode draad, vergeef me de woordspeling

op de roodharigendag, stoplicht en vuurtoren en nog veel meer

creatiefs in het vernederen van leeftijdsgenoten, waarschijnlijk

semi-bewust om eigen complexen te verdoezelen en aan anderen aan te praten

 

Wat me nog het meest verbaasde, was dat mijn vorig schrijfsel

over rode haren zo massaal gelezen werd, al dank ik dat vermoedelijk

niet aan de literaire kwaliteiten, maar aan de schoonheden die

paradeerden op de pagina, ik doe het nu dunnetjes over en hoop op

hetzelfde succes

 

 

Nalatenschap van een vervloekte dichter

De nacht, duistere bondgenoot van een vervloekte dichter

’s nachts komen melodieën tot leven als symfonie van

een uitgesponnen verhaal, woorden vormen een verlaten vers

Dave Gahan spint zijn neerslachtig web, ik geniet

 

Mijn gedichten, de waarde ervan literair, prozaïsch of poëtisch

vormen mijn nalatenschap voor de toekomst, ik schrijf voor

mijn neefje, zus, ik wil ook herinnerd worden later

niet alleen voor wie ik ben, maar door wat ik schreef

herkenbaarheid van nachtelijke dwaasheden van een voormalig toogfilosoof

Ik zwijg even, de synthesizer tokkelt een herkenbaar geluidstapijt,

de cursor beweegt oneerbiedig naar het einde van alweer een vers,

ik schaaf niet aan mijn gedichten tenzij al te grote spellingsfouten

me tot wanhoop drijven, ik hou van de rauwheid van het moment, niet

van de gekunsteldheid van de voortdurende bijschaving

 

Mijn zorgen weerklinken door, maar ik besef tot mijn grote geluk

dat de schoonheid van kunst ligt in het ongeluk van de kunstenaar,

ik verwacht dan ook grootsheid op een wit scherm zoniet verplicht

ik mij ertoe om gelukkig te worden zoals ik meestal ben,

 

Ik ben niet in de wieg gelegd als getormenteerd kunstenaar, het

leven is niet mooi meestal, maar het wordt er niet mooier op door een

voortdurende neerslachtigheid, in al mijn wanhoop verkies ik de

opgewektheid van een terdoodveroordeelde die grapjes maakt tegen zijn beul,

de ongedurige en ongenaakbare, ontastbare en verrückte realiteit

van Hesses Steppenwolf die voortdurend het geluk zoekt, Bartje weetuwel

 

Daans eerste schooldag

Ik bel naar een vertrouwde voicemail

en imiteer de schreeuw van de leeuw

ik loei als een bronstige buffel

de schoolbel, gehaat symbool, op een jongensGSM

Even later bereik ik hem toch

Daan voor ons tweedaaglijksgesprekje

hij lacht, hij is vrolijk

hij heeft mijn boodschap gehoord en is gelukkig

Niet omdat hij de verveling wil verlaten

als een nukkig kind met de TV als vriend

maar omdat hij na een jaar in de kliniek

uitziet naar schoolse routine

Hij was al blij 20 dagen met mama en papa door te brengen

na zijn afscheid, 10 augustus, in Gasthuisberg

soms is het moeilijk om met een eenlettergrepige woordkunstenaar

te praten, soms is hij een woordenwaterval

Ik druk op het belang van taal, voor een rekenwonder

geen sinecure, maar ook daarin heeft hij zin, zal hij

ook moeite doen, en voegt hij zachtjes toe, hopelijk

kom ik in klas 5 en niet klas 4, eerzucht van een ziekenhuisschoolverlater

Tijd voor kattenkwaad, angst voor sociale integratie

heeft de therapie hem veranderd, is hij een nieuwe roboscholier

heeft hij zijn emoties onder controle

dat hij gewoon zichzelf kan zijn ook in moeilijker situaties

Tics, en compulsief gedrag, soms overanalyse

laat een kind gewoon kind zijn

ik vervloek schoolpsychologen en CLB

bij mij is hij altijd een droom, een engeltje

“Bart, dat telt niet, het gaat om geladen groepssituaties”

gelukkig dat ik niet jong ben in deze tijd

ik was als kind ook getroubleerd en voer voor psychologen

“Bart, das niet hetzelfde” ik luister ootmoedig naar de zus

en besluit hem dood te knuffelen als hij nog eens komt

hem te verwennen alsof ik hem al jaren niet gezien heb

tot hij zich doodgeneert, als afsluiter zijn favoriete muziek

ook vervloekte dichters moeten mee met de moderniteit

De burgemeesterssjerp of wie neemt er zijn intrek opt Schoon Verdiep?

De peilingen liegen er niet om, Janssens heeft zijn kunstje weer

eens geflikt, hij is erin geslaagd de verkiezingsstrijd te

herleiden tot een duel tussen prota- en antagonist,

Janssens vs. De Wever, of hoe je als politicus groot

kan worden door iemand tot externe vijand uit te roepen,

pure realpolitiek, grote klasse van het politiek beest Janssens

 

Hij kannibaliseert daarbij de andere politieke formaties int stad,

of decimeert als u geen voorstander van haram vleeswaren,

Turtelboom blijft steken op 6,9 %, de grote vernieuwing

slaat niet aan met Baelemans en Heremans

 

Wat ik u al kon zeggen, de Antwerpenaar heeft

een hekel aan parachutepolitici die verhaal komen halen in hun

stad, met hypocriete liefdesbetuigingen aan de stad, in Antwerpen

voelen ze de onoprechtheid aan, het paniekvoetbal in blauwe

kringen van iemand die van de boerenbuiten komt, Klein-Brabant (Puurs)

is parking tenzij u een fan bent van asperges of de Dodentocht

 

Almaci scoort verwachtingsgewijs hoog in linkse kringen,

bakfietsmensen weet u wel, die graag in Borgerhout wonen

tussen de Niewe Belgen om vooral aan zichzelf en hun

vrienden te bewijzen hoe progressief ze eigenlijk wel zijn

 

De verdienste van De Wever, hoe u ook denkt over de man,

die er in slaagde zichzelf te halveren, is hoe dan ook om

het Vlaams Belang terug te dringen, hoewel zijn transformatie

hem ook kiezers heeft gekost, blijkbaar was de keizer van frituur ’t Draakske

een sympathiekere figuur dan zijn wat ziekelijke persona vandaag, de kiezers

weten niet wat aan te vangen met de dieetgoeroe, hopelijk vergaat het hem niet

als Lambert die met zijn kilo’s ook politiek gewicht verloor

 

De kiezers zijn blijkbaar onbeslist met een zeer grote groep zwevende kiezers,

onbeslisten die pas in het stemhokje het geweer schouderen, de inzet van de

kiescampagne zal het zijn om hen te overtuigen, met hun onbestemd profiel,

de kaarten liggen in handen van de man met de beste marketing- en

reclamecampagne, wat De Wever tot nadenken moet stemmen en Janssens

moet verleiden tot een kleine hoera als hij de massa groet op het Kiel

 

IQ-Test

Af en toe doe ik wel eens IQ test, louter om me intellectueel

te bevredigen, op de IQ test van Bart Peeters, weet u nog,

scoorde ik ooit 132, maar toen ik dat zei aan toenmalige

overbodige cafégenoten vonden ze dat ik stoefte of nog erger loog

 

Nu was die test op mijn lijf geschreven, opgesteld door journalisten en

deskundigen, die taal op het voorste plan zetten, sindsdien probeer ik

af en toe mijn kennis toch te bewijzen, terwijl ik me vroeger dommer voordeed, om aanvaard te worden, wat natuurlijk ook een verkeerde reflex is

 

In talig, logisch redeneren ben ik goed, de rekensommetjes zijn ondingen,

die ik meestal oversla, om tijd te besparen voor de opgaven die me beter liggen,

test 1 is een makkie, bovengemiddeld was mijn deel, met test 2 had ik al meer moeite, ik kwam uiteindelijk uit op 15 goede, iets tussen 120 en 130 IQ-punten,

met dank aan de taalvragen, als u nu denkt, dat kan je wel zeggen, toon ik mijn resultaten op test 3, waar ik ging voor snelheid (6,9/30 min)en de cijferrijtjes gewoon gokte, met een resultaat van 80,8 % voorwaar niet slecht

IQ-test

IQ-Test 2

IQ-Test3

 

Waarom zet ik dit nu online zal u vragen, wel ik hoop dat een toekomstige

werkgever dit misschien leest, en geïnteresseerd is in een vat vol met

overbodige kennis, baat het niet dan schaadt het niet, en ik weet dat ik meestal

verstrooid overkom, waardoor ik niet tot hun favoriet kringetje behoor, reken daarbij een

aangeboren verlegenheid, een onvermogen om mezelf te verkopen en

stress bij het solliciteren, en u begrijpt mijn drama

 

Kon ik mezelf maar eens bewijzen als copywriter, waarvoor ik mij echt

interesseer in plaats van die dead end-jobs, cul- de -sac-jobs zo u wil
waar geen toekomst in zit en al helemaal geen levensvreugde, of kon ik het uitzingen met de verdiensten van mijn rijmelarij, ik was een gelukkig man…

 

Toch, als ik nu mijn gedachteloop overlees, voel ik mij

niet helemaal 100%, het neigt veel naar intellectuele snoeverij,

maar vergeef het mij, ik ben wat gefrustreerd, met mijn

capiciteiten niet verder te geraken, is het immers niet veel

bewonderenswaardiger het volle te halen uit je potentieel,

veel meer aan te raden dan het onderpresteren, al denk ik dat vele

van mijn vorige managers wel eens aan het Peterprincipe zouden kunnen lijden,

“In een hiërarchie stijgt elke werknemer tot zijn niveau van incompetentie.
(In het oorspronkelijke Engels: In a hierarchy every employee tends to rise to his level of incompetence.")

 

De Paralympics

Mijn zus is opvoedster, werken in huize Iris,

waar mensen met een mentale beperking thuis zijn

om de thuissituatie te verlichten, constante verzorging

voor mensen met een mentale leeftijd van ongeveer zes of minder

Uitgenodigd voor een optreden, weggeblazen door het plezier,

de inzet en het enthousiasme van de toneelspelers, mijn werelds

cynisme stond op een kleine kier, de poort ingebeukt door het lachen

van de acteurs en de zichtbare trots van familie en vrienden

De paralympics, het weggestoken broertje van de Olympics,

geen plaats om lacherig te doen, in het  wielrennen een

spastische Chinees met een kamerbrede glimlach, zoveel

ongekunstelde levensvreugde, dat de werkelijkheid even vergeten wordt

Ik moest bijna een traag wegpinken, toen ik hem bezig zag,

het leven ongenadig en wreed voor minderbedeelden, was even ver weg

als een pinguïn van de evenaar, het plezier onvergetelijk evenals

de rauwe ontgoocheling van een zwemmende vijfde plaats,

zoveel echter als de excuses van valide sporters, deze man,

de Kaesstecker had levenswijsheid en klasse te over

 

De Paralympics zijn hun speelterrein, hun moment de gloire,

ik ben een onvoorwaardelijke fan, zoveel echter dan de echte Spelen

waar uithongeren en extremen vaak de bovenhand halen,

laat een mens toch mens zijn in al zijn ongelooflijke pracht